Als mensen gaan dreigen met Michael Bolton, is de keus wel heel makkelijk: jij wint Arnoud, ik doe mee met de Grote GroenLinks Liefde Dag.
En aan wie richt ik dan mijn blog? Dat lijkt me duidelijk: aan Tineke. Samen met Tineke heb ik het concept-verkiezingsprogramma voor deze Europese verkiezingen geschreven en dat was een groot genoegen, zoals ook blijkt uit deze sfeerimpressie bij Arie v/d Brand thuis.
En daarna kwamen natuurlijk alle debatten als kandidaat-lijsttrekkers. Ruim een maand lang reisden we door het hele land en iedereen groeide in haar of zijn rol; ook op film. En dan komt ineens 7 februari. Een uitslag die spannend is tot het laatst, waarbij, erg afgezaagd, er maar een iemand kan winnen. De strijd was ongelooflijk spannend tussen Judith en Tineke, waarbij ik op een respectabele afstand 3e word.
En dan volgt Tineke’s blog van 12 februari. Niet alleen neemt ze een moedige beslissing, waarbij ze het belang van de partij bovenaan zet, ook vindt ze nog de kracht om zelfs een stemadvies te geven. Dankzij dit soort pracht-politici met een warm hart weet ik waarom ik bij GroenLinks zit. Dat is zeker een electronische Valentijn waard met alle Links; zelfs zonder Michael Bolton-dreigement.
